พระพรหม : พระผู้ทรงสร้าง (Lord Brahma) :

 ในคัมภีย์มนูธรรมศาสตร์กล่าวว่า เมื่อทุกสิ่งยังไม่อุบัติ โลกเป็นของว่าง พระอาตมภู คือมีหรือเป็นด้วยตนเอง ปรารถนาจะสร้างสิ่งทั้งหลาย จึงสร้างน้ำแล้วหว่านพืชบนน้ำ เกิดเป็นไข่ทอง ไข่แตกเป็น 2 ซีก ซีกบนเป็นฟ้า ซีกล่างเป็นโลก ในไข่เกิดพระพรหม พระพรหมสร้างพระวิษณุ พระวิษณุสร้างพระวิราช พระวิราชสร้างพระมนูสวยัม พระมนูสวยัมสร้างมนุษย์ ดังนั้น มนุษย์จึงแปลว่า “เกิดจากพระมนู” ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากพระพรหม
    

ในคัมภีย์วราหปุราณะกล่าวว่า พระพรหมเกิดในดอกบัว ซึ่งเกิดจากพระนาภี (สะดือ) ของพระวิษณุ ในขณะพระวิษณุบรรทมหลับอยู่บนหลังอนันตนาคราชที่ทะเลน้ำนม แล้วพระพรหมก็สร้างทุกสิ่ง
    

ในคัมภีย์ปัทมปุราณะกล่าวว่าพระวิษณุปรารถนาจะสร้างโลกจึงแบ่งภาคเป็น 3 คือ สร้างพระพรหมจากบ่าขวา สร้างพระวิษณุคือพระองค์เองจากบ่าซ้าย สร้างพระศิวะจากลำตัวของพระองค์
    

เดิมพระพรหมไม่มีตัวตน ไม่มีเพศ เป็นสภาวะแทรกอยู่ในทุกสิ่ง เป็นโคตรแห่งอาตมัน และชีวาตมันของมนุษย์ ซึ่งออกมาจากปรมาตมัน ต่อมาจึงมีรูปร่างอย่างมนุษย์ แต่มี 4 พักตร์ 4 กร ถือไม้เท้า ช้อน หม้อ ลูกประคำ มีธนูชื่อประวิตร มีพระกายสีขาว มีชายาชื่อ สรัสวดี (Saraswati) เป็นเทวีแห่งการศึกษาและศิลปศาสตร์ ทรงหงส์เป็นพาหนะ ทรงพิณเป็นเครื่องดนตรี เพราะเชื่อว่าพระพรหมเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของมนุษย์ทุกคนจึงเรียกว่า “พรหมลิขิต” และเป็นเหตุให้เกิดตำราหมดดูขึ้นเชื่อว่า ตำราพรหมชาติ